Διαβάζοντας το πολύ αγαπημένο μου Digitization 101 έμαθα ότι η ομιλία "I have dream" του Martin Luther King Jr. 'προστατεύεται' με copyright και αναρωτιόμουν αν είναι ποτέ δυνατό αυτό το πράγμα. Μία τόσο ιστορική και σημαντική ομιλία που έχει εμπνεύσει, έχει καθοδηγήσει και έχει δώσει δύναμη σε πάρα πολύ κόσμο να μην είναι διαθέσιμη νόμιμα σε όλους. Παρόλα αυτά βέβαια, ολόκληρη η ομιλία είναι διαθέσιμη παράνομα στο YouTube.
Χθες, ήμουν μία από αυτούς που συγκινήθηκε και δάκρυσε με την ορκομωσία του Μπάρακ Ομπάμα. Όχι γιατι πιστεύω ότι θα κάνει θαύματα αλλά επειδή δικαιώθηκε ο αγώνας μίας μερίδας πληθυσμού που δολοφονήθηκε, βασανίστηκε και ταπεινώθηκε χωρίς λόγο. Είμαι σίγουρη ότι όσοι έχετε δει ταινίες όπως "Ο Μισισιπής φλέγεται" και "Το πορφυρό χρώμα" ή έχετε διαβάσει σχετικά βιβλία και έχετε δει φωτογραφίες όπως αυτές, αισθανθήκατε το ίδιο. Αυτή η νίκη με κάνει να πιστεύω ότι ο κόσμος έγινε έστω και πολύ λίγο καλύτερος. Μπράβο λοιπόν σε όσους πάλεψαν για αυτή τη μεγάλη νίκη και μπράβο και σε όσους έβγαλαν τους δαίμονες που έκρυβαν οι πρόγονοί τους μέσα τους και ψήφισαν τον πρώτο αφροαμερικανό πρόεδρο των Η.Π.Α.
Υ.Γ.: Αξίζει να διαβάσετε και το Wish You Were Here του Bob Herbert.
Χθες, ήμουν μία από αυτούς που συγκινήθηκε και δάκρυσε με την ορκομωσία του Μπάρακ Ομπάμα. Όχι γιατι πιστεύω ότι θα κάνει θαύματα αλλά επειδή δικαιώθηκε ο αγώνας μίας μερίδας πληθυσμού που δολοφονήθηκε, βασανίστηκε και ταπεινώθηκε χωρίς λόγο. Είμαι σίγουρη ότι όσοι έχετε δει ταινίες όπως "Ο Μισισιπής φλέγεται" και "Το πορφυρό χρώμα" ή έχετε διαβάσει σχετικά βιβλία και έχετε δει φωτογραφίες όπως αυτές, αισθανθήκατε το ίδιο. Αυτή η νίκη με κάνει να πιστεύω ότι ο κόσμος έγινε έστω και πολύ λίγο καλύτερος. Μπράβο λοιπόν σε όσους πάλεψαν για αυτή τη μεγάλη νίκη και μπράβο και σε όσους έβγαλαν τους δαίμονες που έκρυβαν οι πρόγονοί τους μέσα τους και ψήφισαν τον πρώτο αφροαμερικανό πρόεδρο των Η.Π.Α.
Υ.Γ.: Αξίζει να διαβάσετε και το Wish You Were Here του Bob Herbert.
8 comments:
Στην όποια ιστορικότητα κάποιων γεγονότων επενδύονται συχνά προσδοκίες. Κατά την άποψή μου ωστόσο το διακύβευμα είναι ο Ομπάμα να δώσει μορφή και περιεχόμενο στην "αλλαγή" που τον εξέλεξε. Δεν το πιστεύω, δεδομένου ότι δεν διαβλέπω κάποια σημαντική αλλαγή στους αμερικανούς πολίτες που θα "πίεζε" έναν Αμερικανό πρόεδρο να την υλοποιήσει(αμφίβολο ακόμη και αν αυτή υπήρχε). Η οικονομική συγκυρία και ο πάτος της Αμερικής λόγω Μπους είναι που δημιουργεί προσδοκίες και όχι ο νέος πρόεδρος. Για παράδειγμα, η γλαφυρή ομιλία του - χωρίς αντιστοιχίες σε άλλες παλιότερες ιστορικές - δεν περιείχε ούτε λέξη για τη Γάζα.
Τέλος, θεωρώ ότι το ζήτημα μας απασχολεί πολύ περισσότερο από όσο μας αφορά
Ο Ομπάμα ούτε πρόκειται να αλλάξει τον κόσμο ούτε να σταματήσει τους πολέμους. Η νίκη στην ουσία δεν είναι δική του αλλά του Αμερικανικού λαού που έκανε την αλλαγή.
Η ιστορική άποψη της εκλογής είναι εξαιρετικά σημαντική όχι μόνο για τις ΗΠΑ αλλά και για όλο τον κόσμο.
Το θέμα μας αφορά γιατί πρόκειται για τον πλανητάρχη και πρέπει να μας απασχολεί μήπως και μας ξυπνήσει γιατί σε αντίθεση με τα αμερικανάκια τα ελληνάκια θα έγλυφαν μέχρι και κώλους και θα ψήφιζαν μέχρι και τον χειρότερο μπάσταρδο αυτού του πλανήτη με ανταλλαγή να διοριστούν ως ταμίες στη χειρότερη δημόσια υπηρεσία.
Εδώ δεν μας ξυπνάει η καθημερινότητα, η ανεργία, η υποαπασχόληση, η ανασφάλιστη εργασία, η τρομοκρατία σε όσους (λίγους)διεκδικούν τα εργασιακά δικαιώματα των πολλών, ο ρατσισμός, οι ρεμούλες, η διαφθορά, η γραφειοκρατία, η μη χρηματοδότηση της παιδείας, η μη χρηματοδότηση της υγείας, η μη λειτουργία της δικαιοσύνης, η καταστροφή του περιβάλλοντος, η απαξίωση της νεολαίας, ή έλλειψη σχεδιασμού και οράματος, η αύξηση της εγκληματικότητας, θα ξυπνήσει τα "ελληνάκια" που λες η εκλογή Ομπάμα - που στο κάτω-κάτω ελάχιστα τους επηρεάζει (τουλάχιστον άμεσα);
Η νίκη ενός λαού είναι η κάλυψη των αναγκών του από τον ηγέτη που εξέλεξε. Η εκλογή Ομπάμα θα είναι νίκη του αμερικανικού λαού αν ο νέος πρόεδρος καλύψει τις ανάγκες του λαού του, ανταποκριθεί στα όνειρά του. Αυτό μένει να αποδειχθεί. Και τότε θα κριθεί.
Όσον αφορά τα "ελληνάκια" είσαι εμπαθώς απαξιωτική και άδικη: η πολιτική συμπεριφορά των ελληνων δεν εκκινείται μόνο από αυτό που λες,αλλά είναι σύνθετη. Και αν η πλειοψηφία άγεται και φέρεται από υποσχέσεις, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που δεν ταιριάζουν και δεν υιοθετούν αυτή την πρακτική.
Με την προσωπική μου ελπίδα να διοριστώ με πραγματικά αντικειμενικά κριτήρια σε μια εν δυνάμει εξαιρετικά σημαντική βιβλιοθήκη και από εκεί να προσφέρω το πιο σημαντικό για μένα αγαθό της δωρεάν πληροφορίας δεν έγλυψα ποτέ κώλους, ούτε θα γλύψω. Και αυτό δεν μου το έμαθε κανείς Αμερικανός.
Γιώργο εννοείται ότι το σχόλιο περί διορισμών δεν ήταν προσωπικό αλλά απευθυνόταν στη γνωστή πλειοψηφία που δημόσιος υπάλληλος ας είναι και ότι θέλει ας είναι (για αυτό είπα ταμίας..). Αν ήταν προσωπικό εννοείται ότι θα σε είχα βρίσει προσωπικά. Το έχω κάνει πάρα πολλές φορές και θα συνεχίσω να το κάνω.
Φυσικά πάντα υπάρχει η μικρή ομάδα που προσπαθεί να πετύχει ένα όνειρο γιατί το αγαπάει. Και εγώ θα το προσπαθούσα όπως λες και εσύ με αντικειμενικά κριτήρια. Δε χρειάζεται να βάζουμε πάντα υποσημείωση για αυτό.
Ο Ομπάμα είναι όντως για τους Αμερικανούς αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να συγκινηθούμε και να δούμε απαξιωτικά ότι έγινε.
Καλά ντε, δεν είπαμε ότι σου έμαθαν κάτι οι Αμερικάνοι...
Δεν απαντώ φυσικά επι προσωπικού. Αν είχες απευθυνθεί σε μένα, θα σου είχα στείλει προσωπικό βρίσιμο επίσης....
Χρειάζεται πάντα να υποσημειώνουμε σήμερα αυτά που λέμε......
Δεν βλέπω απαξιωτικά την Αμερική και επιλέγω τι θα μου μάθει: έχει πολλούς αξιόλογους διανοητές, ποιητές, ζωγράφους, κινηματογραφιστές, μουσικούς, ηθοποιούς και τραγουδιστές, πολιτικές προσωπικότητες κ.ο.κ.
Ο λόγος μου είναι συνήθως "αιχμηρός" γιατί πια νοιώθω ότι από την απλή διαπίστωση κα΄ποιων πραγμάτων επιτέλους έχω μπει στην ενεργή προσπάθεια να πω αυτό που σκέφτομαι και να προσπαθώ να αλλάξω το περιβάλλον μου.
Αναφορικά με το θέμα των κωμικοηλίθιων περιπτώσεων του κόπιραϊτ, διάβασα πριν από κάμποσο καιρό σε ένα βιβλίο ("Copyright in the digital era" ή κάτι τέτοιο λεγόταν) ότι: 1. Το τραγουδάκι "Happy birthday to you" έχει κόπιραϊτ και θεωρητικά δεν μπορεί να τραγουδηθεί δημοσίως. 2. Κάποιος νεαρός (φοιτητής, αν θυμάμαι καλά) κατοχύρωσε - νομικά - τη φράση "freedom of expression", ακριβώς to make a point πόσο ηλίθιο μπορεί να καταντήσει το κόπιραϊτ όταν ιδωθεί μέσα από αποκλειστικά νομικό πρίσμα.
Περί Ομπάμα:
-- Η ελπίδα δεν είναι ότι οι αμερικανοί πολίτες θα πιέσουν τον Ομπάμα. Η ελπίδα είναι ότι αυτός έχει όντως "αγνές" προθέσεις και ότι θα μπορέσει να καταφέρει κάααααποια από όλα αυτά που τάζει - και είναι αλήθεια ότι τάζει λαγούς με πετραχείλια.
-- Φυσικά και δεν ανάφερε τη Γάζα στην ομιλία του. Όχι μόνο επειδή η (ωραία) ομιλία του ήταν γενικόλογη (νομίζω σε ελάχιστα τοπωνύμια αναφέρθηκε, και ελάχιστα πολύ συγκεκιμένα θέματα), αλλά επειδή είναι λογικό να θέλει να κρατήσει τις ισορροπίες με τους συμμάχους των ΗΠΑ.
-- Είναι φυσικό ο Ομπάμα να μας απασχολεί περισσότερο απ' ό,τι μας αφορά - υπάρχει όντως μια μανία - αλλά αφορά όλο τον κόσμο.
-- Μόνο και μόνο το γεγονός ότι ο Ομπάμα έχει δώσει ελπίδα σε έναν κόσμο (εντός και εκτός ΗΠΑ) που έχει αποκαρδιωθεί τόσο από τις διεθνείς σχέσεις όσο και από την παγκόσμια οικονομική κρίση, αυτό από μόνο του είναι πολύ σημαντικό. Βέβαια, οι ελπίδες δεν οδηγούν κατ' ανάγκη στα έργα, αλλά είναι απαραίτητη προϋπόθεση - άμα δεν ελπίζεις καν, τι μπορείς να πετύχεις?
"θα σου είχα στείλει προσωπικό βρίσιμο επίσης"
γουστάρω! σταράτα πράγματα. χαχαχα!
Στέφανε λες να τρέξουμε να κατοχυρώσουμε το ελληνικό τραγουδάκι για τα γεννέθλια;;; χμμμμμ....
Για να συνδυάσουμε και τα δύο θέματα, ας κατοχυρώσουμε καμιά ελληνική βρισιά (αν και μου 'ρχονται στο νου κάποιες εκφράσεις, ας μη δώσω παραδείγματα για λόγους ευπρέπειας...) - μ' αυτό τον τρόπο θα βγάλουμε λεφτά με τη σέσουλα! ;-)
Post a Comment