Όλα ξεκίνησαν όταν με έγραψε η μητέρα μου στο παιδικό τμήμα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης της Αγίας Παρασκευής και ανακάλυψα τα βιβλία του Σποτ του Eric Hill. Μεγάλος έρωτας! Τα διάβαζα τα ξαναδιάβαζα και δεν τα βαριόμουν ποτέ. Μα τι καλό σκυλάκι που ήταν αυτό! Μετά άρχισα να διαβάζω και βιβλία της Beatrix Potter τα οποία με εντυπωσίαζαν κυρίως λόγω της εικονογράφησης.
Ας μη πολυλογώ, μεγάλωσα και άρχισα να διαβάζω τους Μυστικούς Επτά κτλ. της Enid Blyton καθώς και ιστορίες του Χίτσκοκ. Σε αυτή τη φάση μάλλον είχα ιδιαίτερη αδυναμία στον Ρούντιγκερ, τον Μικρό Βρυκόλακα της Angela Sommer-Boddenburg. Ταυτόχρονα ανακάλυπτα την ιδιοφυία "Τριβιζάς".
Μετά άρχισα να διαβάζω έλληνες λογοτέχνες. Σαρρή, Νάκου, Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου κτλ. κτλ.
Και φτάσαμε στην εφηβία όπου διάβασα την Αιολική Γη και έπαθα την πλάκα μου. Δεν ξέρω γιατί μου άρεσε τόσο πολύ αυτό το βιβλίο αλλά μπορώ να πώ ότι το αγάπησα. Επίσης, χάρηκα πολύ όταν μπήκε ως θέμα στην Ελληνική Λογοτεχνία στο 1ο εξάμηνο της σχολής. Έτσι, μετά άρχισα να διαβάζω Καραγάτση, Θεοτοκά, Καρκαβίτσα και γενικά Νεοελληνική Λογοτεχνία της Εστίας. Κάπου εκεί διάβασα και την Λωξάντρα για πρώτη φορά και μετά, επειδή με συγκίνησε λόγω της καταγωγής μου, το έχω σαν τάμα και τη διαβάζω μία στο τοσό (για να γελάσω και να κλάψω ξανά όπως την πρώτη φορά).
Επόμενος σημαντικός σταθμός είναι γύρω στα 18 όπου ανακάλυψα την ηρωική φαντασία. Τόλκιν και ξερό ψωμί! Έπαθα την πλάκα μου όταν όταν διάβασα το Σιλμαρίλιον. Άλλοι αγαπημένοι της περιόδου ήταν οι Λάβκραφτ και Λόρδος Ντανσανί. Ταυτόχρονα διάβαζα αρκετά των Stephen King και John Grisham στη διαδρομή Αγία Παρασκευή-Αιγάλεω.
Αργότερα, ξεκίνησα τους λατινοαμερικάνους. Αχ, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες μου τι μου έκανες με το 100 χρόνια μοναξιά. Τί ταξίδι ήταν αυτό!!! Πολύ ωραία εμπειρία. Άρχισα να μαθαίνω και ισπανικά μετά από λίγο καιρό και κάποια στιγμή μου έφερε η δασκάλα μου από την Ισπανία τα άπαντα της Mafalda. Αυτό ήταν! Η Mafalda μου άλλαξε τρόπο σκέψης και μπορώ να πω και αρκετές απόψεις. I love you Mafalda!
Τέλος, για να μη το κουράζω και άλλο μου σύστησαν να διαβάσω χιουμοριστική επιστημονική φαντασία όπως Terry Pratchett και Douglas Adams. Καταπληκτικά βιβλία όλα. Μετά μπήκε στο παιχνίδι και o Neil Gaiman και έκτοτε νομίζω ότι δεν με συγκλόνισε κάτι πάρα πολύ.
Αυτά λοιπόν ενδεικτικά.. περισσότερα μπορείτε να δείτε στο Goodreads μου. Επίσης, δεν έβαλα καθόλου τα βιβλία που διάβασα για εκπαιδευτικούς λόγους.. αυτά είναι μία άλλη ιστορία.
Περιμένω λοιπόν και από τους υπόλοιπους τη δικιά τους πορεία.
Ας μη πολυλογώ, μεγάλωσα και άρχισα να διαβάζω τους Μυστικούς Επτά κτλ. της Enid Blyton καθώς και ιστορίες του Χίτσκοκ. Σε αυτή τη φάση μάλλον είχα ιδιαίτερη αδυναμία στον Ρούντιγκερ, τον Μικρό Βρυκόλακα της Angela Sommer-Boddenburg. Ταυτόχρονα ανακάλυπτα την ιδιοφυία "Τριβιζάς".
Μετά άρχισα να διαβάζω έλληνες λογοτέχνες. Σαρρή, Νάκου, Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου κτλ. κτλ.
Και φτάσαμε στην εφηβία όπου διάβασα την Αιολική Γη και έπαθα την πλάκα μου. Δεν ξέρω γιατί μου άρεσε τόσο πολύ αυτό το βιβλίο αλλά μπορώ να πώ ότι το αγάπησα. Επίσης, χάρηκα πολύ όταν μπήκε ως θέμα στην Ελληνική Λογοτεχνία στο 1ο εξάμηνο της σχολής. Έτσι, μετά άρχισα να διαβάζω Καραγάτση, Θεοτοκά, Καρκαβίτσα και γενικά Νεοελληνική Λογοτεχνία της Εστίας. Κάπου εκεί διάβασα και την Λωξάντρα για πρώτη φορά και μετά, επειδή με συγκίνησε λόγω της καταγωγής μου, το έχω σαν τάμα και τη διαβάζω μία στο τοσό (για να γελάσω και να κλάψω ξανά όπως την πρώτη φορά).
Επόμενος σημαντικός σταθμός είναι γύρω στα 18 όπου ανακάλυψα την ηρωική φαντασία. Τόλκιν και ξερό ψωμί! Έπαθα την πλάκα μου όταν όταν διάβασα το Σιλμαρίλιον. Άλλοι αγαπημένοι της περιόδου ήταν οι Λάβκραφτ και Λόρδος Ντανσανί. Ταυτόχρονα διάβαζα αρκετά των Stephen King και John Grisham στη διαδρομή Αγία Παρασκευή-Αιγάλεω.
Αργότερα, ξεκίνησα τους λατινοαμερικάνους. Αχ, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες μου τι μου έκανες με το 100 χρόνια μοναξιά. Τί ταξίδι ήταν αυτό!!! Πολύ ωραία εμπειρία. Άρχισα να μαθαίνω και ισπανικά μετά από λίγο καιρό και κάποια στιγμή μου έφερε η δασκάλα μου από την Ισπανία τα άπαντα της Mafalda. Αυτό ήταν! Η Mafalda μου άλλαξε τρόπο σκέψης και μπορώ να πω και αρκετές απόψεις. I love you Mafalda!
Τέλος, για να μη το κουράζω και άλλο μου σύστησαν να διαβάσω χιουμοριστική επιστημονική φαντασία όπως Terry Pratchett και Douglas Adams. Καταπληκτικά βιβλία όλα. Μετά μπήκε στο παιχνίδι και o Neil Gaiman και έκτοτε νομίζω ότι δεν με συγκλόνισε κάτι πάρα πολύ.
Αυτά λοιπόν ενδεικτικά.. περισσότερα μπορείτε να δείτε στο Goodreads μου. Επίσης, δεν έβαλα καθόλου τα βιβλία που διάβασα για εκπαιδευτικούς λόγους.. αυτά είναι μία άλλη ιστορία.
Περιμένω λοιπόν και από τους υπόλοιπους τη δικιά τους πορεία.
6 comments:
www.arelis.gr
περιεχει το υπερρεαλιστικο ερωτονομικον
Γογώ μου πολυ απόλαυσα την αναδρομή σου! Εγώ αδυνατώ να θυμηθώ λεπτομέρειες αλλά σίγουρα έχουμε άλλα γουστα. Μόνο στον Ρούντιγκερ και στον τριβιζά συμφωνούμε!... Και μη μου πεις ότι δε διάβασες τον Τσάρλυ και το εργοστάσιο σοκολάτας?
Η δικιά μου αναγνωστική πορεία έχει ως εξής (αν ενδιαφέρει κανένα):
Από παντός είδους εικονογραφημένα (Mickey Mouse, Μπλέκ, και ότι άλλο κυκλοφορούσε), Μικρό Σερίφη, Μικρό Ήρωα κλπ.
Τα πρώτα βιβλία που θυμάμαι να με είχαν συγκλονίσει ήταν αυτά του Ιούλιου Βέρν ο οποίος έγινε πολύ σύντομα ο αγαπημένος μου!
Στην εφηβεία «κόλλησα» με τον Φρέντυ Γερμανό και ιδιαίτερα τα ιστορικά του μυθιστορήματα και γοητεύτηκα από την ποίηση του Καβάφη.
Από τους πιο σύγχρονους ξεχωρίζω τους Steven Pressfield, Dan Brown και Stephen King. Από ποιητές τον κύπριο Κώστα Μόντη.
Δέν είμαι σίγουρος αν αυτό είναι καλό αλλά μπορώ να διαβάζω (σχεδόν) τα πάντα…
Συγνώμη αλλά δεν μπορώ στους πιο πάνω να μην προσθέσω έναν ακόμα ο οποίος θεωρώ ότι θα έπρεπε να πάρει Νόμπελ Λογοτεχνίας!
Μιλώ για τον Αρκά και μιλώ πολύ σοβαρά!
eida sto goodread sou oti diabazeis twra to time travellers wife.elpizw na sou aresei, otan to diabaza, epidi pernousa polu diskoli proswpiki fasi, eklaiga sunexeia, zousa to drama twn irwwn, milame eklaiga mesa sto metro, mesa sto mathima, ase rezili
anonymous ενδιαφέρον.. θα το κοιτάξω σύντομα.
Δαφνούλα μου Ρούντιγκερ και ξερό ψωμί!!! Φυσικά και έχε διαβάση το Τσάρλυ και το εργοστάσιο της σοκολάτας. Ο Roald Dahl είναι από τους αγαπημένους μου :)
Ανδρέα Ζήτω ο Μοντεχρήστος! Είναι καταπληκτικός ο Αρκάς και αυτό το ποντίκι το πάω πάρα πολύ.
Θυμάσαι και τη Βαβούρα; Από τα καλύτερα περιοδικά.
Wise Aineolach ξεκίνησα να το διαβάζω αρκετό καιρό πριν αλλά επειδή δεν είχα χρόνο το παράτησα. Θα το ξαναπιάσω από την αρχή σύντομα και θα σου πω.. :)
Post a Comment