My two cents

Τις τελευταίες ημέρες γίνεται ο κακός χαμός με την επιστολή της Υπουργού Παιδείας κ. Διαμαντοπούλου προς το Γενικό Συμβούλιο Βιβλιοθηκών η οποία με λίγες λέξεις λέει ότι η χρηματοδότηση των βιβλιοθηκών για τα επόμενα χρόνια θα είναι περιορισμένη και ότι θα χρειαστεί οι βιβλιοθήκες να αναζητήσουν χορηγίες σαν αυτές του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. 

Προτού πω τη δική μου άποψη θα ήθελα να τονίσω ότι γνωρίζω πολύ καλά πού ζω και την κατάσταση της χώρας. Γνωρίζω ότι ζω σε μία χώρα η οποία πήρε πάρα πολλά χρήματα και τα σπατάλησε.   Γνωρίζω ότι τώρα πια δεν υπάρχουν χρήματα για συντάξεις και νοσοκομεία και πιστεύω ότι σύντομα θα είμαστε σαν μία βαλκανική χώρα του '50. Οι βιβλιοθήκες θα είναι πολυτέλεια και γλυκιά ανάμνηση. Πιστεύω ότι μας αξίζει. Είμαι εκνευρισμένη με την επιστολή της κ. Διαμαντοπούλου γιατί απορώ πως τολμάει. Ανήκει σε μία παράταξη που τη γλέντησε τη χώρα. Και τη χώρα και τα χρήματα που δόθηκαν σε αυτή. Να μου βρει τους κλέφτες αντί να μου κόβει χρήματα από τις βιβλιοθήκες ή από οπουδήποτε αλλού. Και όχι, δε μιλάω σαν άτομο που ανήκει σε κάποιο άλλο κόμμα και κάνει αντιπολίτευση, δεν καθοδηγούμαι από κάποιον πολιτικά. Είμαι ελεύθερη και θέλω δικαιοσύνη. 

Το Γενικό Συμβούλιο Βιβλιοθηκών με εξέπληξε στην αρχή που δεν απάντησε αλλά αργότερα έμαθα ότι θα συνεδριάσει μέσα στην εβδομάδα. Περιμένουμε λοιπόν τη στάση τους. Εδώ να σημειώσω ότι θα ήθελα παρά πολύ όλα τα μέλη να καταλάβουν τη σοβαρότητα της θέσης τους και να αναλάβουν τις ευθύνες τους.  Αν δεν είναι διατεθειμένοι να αγωνιστούν, να αποχωρήσουν και να αφήσουν τους συναδέλφους τους να κάνουν τη δουλειά τους. Δεν πρόκειται για διακοσμητική θέση και προσωπικά δε θα ήθελα να την εγκαταλείψουν τα αξία μέλη που μας έχουν βγάλει ασπροπρόσωπους με το έργο τους. Οι άξιοι να μείνουν, οι ανενεργοί να αντικατασταθούν και να παλέψουμε μαζί. Το ίδιο ισχύει και για την Ένωση Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων και Επιστήμων Πληροφόρησης και την Ένωση Αρχειονόμων-Βιβλιοθηκονόμων οι οποίοι αφού ξεκαθαρίσει η κατάσταση, πρέπει επίσης να κρατήσουν κάποια στάση και να αρχίσουν την ενεργή δράση για τη βοήθεια των βιβλιοθηκών. 

Όσο για το Future Library, χαίρομαι πάρα πολύ που υπάρχουν τέτοιες πρωτοβουλίες και λυπάμαι που αναφέρεται στη συγκεκριμένη επιστολή.  Εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος πορεύεται ολομόναχος όλα αυτά τα χρόνια και ξέρω καλά πόσο σημαντικές είναι οι χορηγίες και αυτού του είδους οι συνεργασίες. Κακώς οι χορηγίες χαρακτηρίζονται από πολλούς ελεημοσύνη. Πρόκειται για αναγνώριση και ενίσχυση του έργου ενός οργανισμού. Απόδειξη ότι κάτι αξίζει εκεί μέσα και πρέπει να προχωρήσει. Όσοι έχουν ασχοληθεί με τις χορηγίες θα ξέρουν ότι δε δίνονται τόσο εύκολα. Ας ξεκολλήσουμε το κολλημένο μας μυαλό και ας σταματήσουμε να είμαστε κομπλεξικοί.  

Αυτό που χρειάζεται αυτή τη στιγμή είναι συνεργασία και αλληλοβοήθεια. Καλημέρα και καλή εβδομάδα!

Ευτυχισμένο το Νέο Έτος

Θα είναι το νέο έτος ευτυχισμένο; Δεν ξέρω, σίγουρα θα είναι δύσκολο αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.  Θα φτωχύνουμε και πολλοί από εμάς μπορεί να μείνουμε άνεργοι.  Λυπάμαι πολύ για αυτούς που βγάζουν και έβγαζαν τίμια το ψωμί τους.  Για αυτούς που ζουν μία ταπεινή ζωή γνωρίζοντας ποιοι είναι. Για αυτούς που υποφέρουν από σοβαρά προβλήματα υγείας και δεν μπορούν να έχουν την κατάλληλη θεραπεία.

Κατά τα άλλα όμως δεν λυπάμαι καθόλου.  Τις προηγούμενες ημέρες είδα και διάβασα πράγματα που με έκαναν να σιγουρευτώ ότι πρέπει να φτωχύνουμε.  Έχουμε χάσει κάθε ηθική και λογική και ίσως η λύση να είναι η πείνα.

Παράδειγμα νούμερο 1. Πριν λίγες ημέρες με την παρέα μου πήγαμε αργά το απόγευμα σε μία μπυραρία για φαγητό. Στην παρέα ήταν και μία εγκυμονούσα.  Καθίσαμε στο χώρο των μη καπνιστών και σιγά σιγά άρχισαν να καταφτάνουν τρωκτικά τα οποία δεν ήθελαν να κάτσουν στο χώρο καπνιστών γιατί έκανε κρύο και ήθελαν να μαγαρίσουν τον καθαρό χώρο των μη καπνιστών. Όταν μία τσοκαρία γύρω στα 40, ντυμένη τίγρης και οι φίλοι της άναψαν τσιγάρο, ζητήσαμε από τον σερβιτόρο να τους εξηγήσει ότι ούτε εμείς, ούτε η εγκυμονούσα, μπορούσαμε να ανεχτούμε τη μπόχα που έβγαινε από το στόμα τους. Η τίγρης διαμαρτυρήθηκε!  Ναι αγαπητοί μου, διαμαρτυρήθηκε! Το τσόκαρο, που πιθανώς να ήταν μάνα, διαμαρτυρήθηκε που δεν της επιτρεπόταν να καπνίσει σε χώρο μη καπνιστών επειδή κάποια εκεί κοντά ήταν έγκυος. Όσο σκληρό και αν ακούγεται, εύχομαι μέχρι το τέλος της χρονιάς να μην έχει χρήματα για τσιγάρα.

Παράδειγμα νούμερο 2. Χθες ήμουν στην εφορία και στο μητρώο είχε χαρτί που έλεγε ότι αν θέλουμε να δηλώσουμε το νέο αριθμό ταυτότητάς μας πρέπει να πάμε με την ταυτότητα, με μία φωτοτυπία της ταυτότητας και να συμπληρώσουμε και το έντυπο Μ1. Όλα αυτά για την αλλαγή των στοιχείων της ταυτότητας; Μάλλον όντως χρειάζεται να υπάρχουν λιγότεροι υπάλληλοι στις δημόσιες υπηρεσίες μπας και διαπιστώσουμε ότι δε χρειάζεται όλη αυτή η διαδικασία και χαρτούρα για την αλλαγή ενός αριθμού και χρησιμοποιηθεί το προσωπικό σε άλλες υπηρεσίες με περισσότερες ανάγκες (βλέπε ταμείο που γινόταν της μουρλής).

Παράδειγμα νούμερο 3. Καλά να πάθουν που τους έκοψαν τα επιδόματα και εύχομαι να τους απολύσουν. Δε δέχομαι τη δικαιολογία ότι υπάρχουν και καλοί. Να βγουν και να καταγγείλουν επώνυμα τους κακούς.

Παράδειγμα νούμερο 4. 

«Συνάδελφοι , αυτές τις δύσκολες ώρες έχοντας στα χέρια μας ακόμα το φάρμακο, είμαστε σε θέση να επιβάλλουμε και να επιλύσουμε το σύνολο των προβλημάτων, αρκεί να αποφασίσουμε να το στερήσουμε από τον Έλληνα ασφαλισμένο»

Και εξακολουθεί να κυκλοφορεί ελεύθερος και να τον υποστηρίζει μία μερίδα ηλιθίων.

Παράδειγμα νούμερο 5. Παραιτήθηκαν οι οικονομικοί εισαγγελείς καταγγέλοντας πολιτικές παρεμβάσεις.  Ε και;

Παράδειγμα νούμερο 6. Όλοι εμείς που τα ανεχόμαστε όλα αυτά τόσα χρόνια και δε λέμε τίποτα , φταίμε για τη σημερινή κατάσταση.  Φταίω και εγώ που δεν έκανα τίποτα στην τσοκαρία ή σε οποιονδήποτε ξέρω που έχει παρανομήσει.

Και όοοχι, δεν κατάλαβες, μιλάω και σε εσένα που μου τρέχεις στις πορείες και θεωρείς ότι το έκανες το καθήκον σου.  Δεν το έκανες. Άπαξ και έχεις δει αδικία, κλοπή, τριτοκοσμική κατάσταση στην εργασία σου ή οπουδήποτε αλλού και δεν έκανες τίποτα, φταις.  Άπαξ και γνωρίζεις από πρώτο χέρι ότι κάποιοι καταχράστηκαν χρήματα (ακόμα και 1 ευρώ) και δεν είπες τίποτα, φταις. Ακόμα και αν την παρανομία/ατιμία την έκανε ο πατέρας σου ή η μάνα σου  έπρεπε να κάνεις κάτι. Δε σε σώζει το ότι θα πας στην πορεία και θα καμαρώνεις σαν το γύφτικο σκερπάνι. Να βγεις να μιλήσεις επώνυμα, διαφορετικά φταις, φταις φταις! Να το χωνέψεις! ΦΤΑΙΣ.  Να πεινάσεις τώρα μπας και βάλεις μυαλό.

Και έτσι, εγώ είμαι πολύ αισιόδοξη για το 2012. Καλή Χρονιά! 

πράγματα που με κάνουν να αρρωσταίνω

Τους τελευταίους μήνες, στις ιστοσελίδες βιβλιοθηκονομικού ενδιαφέροντος, διαβάζουμε συνεχώς για το κλείσιμο των 28 βιβλιοθηκών του Οργανισμού Παιδικού Εφηβικού Βιβλίου και τώρα τελευταία για το κλείσιμο των σχολικών βιβλιοθηκών.  Συμφωνώ και εγώ ότι αυτό δεν πρέπει με τίποτα να γίνει αν θέλουμε να έχουμε σωστή παιδεία και ανοιχτόμυαλους πολίτες.  Πάει αυτό.

Ανάμεσα όμως σε όσα διάβασα, το μάτι μου έπεσε πάνω σε κάποια κείμενα και φράσεις που με έκαναν να σκεφτώ ότι ίσως μας αξίζουν αυτά που ζούμε.

Πρώτο και πιο ανατριχιαστικό ήταν ένα δημοσίευμα για το κλείσιμο της βιβλιοθήκης στη Μύκη Ξάνθης.  Ένα, κατά την άποψη μου, εμετικό κείμενο που έλαβα από πάρα πολλούς γνωστούς στο email μου.  Το θέμα μου το θύμησε πάλι αυτό εδώ το post.  Όσοι συνάδελφοι συμφωνείτε με αυτά τα κείμενα, ίσως πρέπει να διαβάσετε από την αρχή τον Κώδικα Δεοντολογίας του Βιβλιοθηκονόμου (pdf) της ΕΕΒΕΠ και να δώσετε έμφαση στα ακόλουθα:

1.2 Η πληροφόρηση που παρέχεται από τον βιβλιοθηκονόμο είναι πλήρης, αντικειμενική δηλαδή μη καθοδηγούμενη από απόψεις, ιδέες και αξίες του βιβλιοθηκονόμου ούτε εξωτερικών κέντρων πολιτικών ή οικονομικών.

1.3 Στην διαδικασία παροχής εξυπηρέτησης από την βιβλιοθήκη, ο βιβλιοθηκονόμος δεν λαμβάνει υπόψη φύλο, ηλικία, κοινωνική κατάσταση, θρησκευτική πίστη, πολιτικές πεποιθήσεις.

Λυπάμαι πάρα πολύ που κανένας από όσους μου έστειλαν αυτό το κείμενο, αλλά και όλες τις άλλες πηγές που αναδημοσίευσαν την είδηση, δε σχολίασε αυτή τη "λεπτομέρεια".

Πάμε τώρα στα άλλα δύο που είδα και με τάραξαν, λιγότερο ομολογώ από το προηγούμενο, αλλα αρκετά ώστε να αποφασίσω ότι μάλλον μας αξίζει η φτώχεια.  Το ένα ήταν τα συγχαρητήρια που δόθηκαν από το blog 9th Junior High School Library (το οποίο, κατά τα άλλα, παρακολουθώ με πραγματικό ενδιαφέρον) στους εκπαιδευτικούς που δημιούργησαν μία πρότυπη αίθουσα διδασκαλίας στη σχολική βιβλιοθήκη Γυμνασίου Κονταριώτισσας Πιερίας, γράφοντας:

Εύγε στους συναδέλφους εκπαιδευτικούς που καλοκαιριάτικα
ολοκλήρωσαν ένα τόσο σημαντικό έργο.

 FYI, το καλοκαίρι είναι κανονικά εργάσιμη περίοδος για όλους τους εργαζόμενους. Δεν κάνω πλάκα.


Το δεύτερο είναι πάλι από το post στο οποίο παραπέμπω πιο πάνω. Η πρώην υπεύθυνη σχολικής βιβλιοθήκης μας τονίζει ότι τώρα που θα κλείσουν οι σχολικές βιβλιοθήκες, το κράτος

αφήνει μετέωρους 800 καθηγητές που έδωσαν ψυχή σ’ αυτό το θεσμό, που δαπάνησαν αμέτρητες ώρες να στήσουν τις Σχολικές Βιβλιοθήκες, να τις οργανώσουν, να προσελκύσουν τα παιδιά, και όλα αυτά χωρίς ούτε ένα ευρώ ως ειδικό επίδομα.

 Ειδικό επίδομα;;;;;;
(Ήθελα να σχολιάσω και το μετέωρους γιατί άκουσα πως θα επιστρέψουν στις κανονικές τους θέσεις αλλά δεν είμαι σίγουρη για αυτό)

Θα το πω απλά και λαϊκά... ΤΕΛΕΙΩΝΕΤΕ ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΑ! 

Καλοκαίρι 2011

Ένα από τα καλύτερα καλοκαίρια της ζωής μου. Δεν έκανα τίποτα τρομερό αλλά τα πέρασα όμορφα και αυτό το κατάλαβα γιατί για πρώτη φορά τώρα πηγαίνω με δυσκολία στη δουλειά. Άρχισε με δύο καταπληκτικές συναυλίες, συνέχισε με διακοπές στην Αίγινα και προχωράει με βολτούλες και χαλαρούς ρυθμούς.

Η πρώτη συναυλία που πήγα ήταν το Ejekt festival.  Ήμουν και εγώ από αυτούς που ήθελαν να δουν την Amy Winehouse live.  Εμάς μας αποζημίωσε ο Moby παίζοντας εξαιρετικά και κάνοντας τη συναυλία ένα εκπληκτικό πάρτι.  Η Winehouse δυστυχώς είχε την τύχη που όλοι ξέρουμε. Κρίμα!

Η δεύτερη συναυλία ήταν των Thievery Corporation στον Λυκαβηττό. Είναι από τις συναυλίες που πιστεύεις ότι θα πας και θα περάσεις ένα ξεκούραστο βραδάκι απλά αράζοντας και ακούγοντας καλή μουσική αλλά όλα εξελίσσονται σε κάτι που δεν μπορούσες να φανταστείς. Υπέροχο συγκρότημα, εκπληκτικές φωνές, χορός και πολύ καλά καινούργια τραγούδια στον πολύ αγαπημένο Λυκαβηττό. Επειδή πάντα πήγαινα κοντά στη σκηνή, δεν ήξερα ότι η θέα από τις πάνω-πάνω θέσεις στην εξέδρα έχουν τόσο ωραία θέα.

Στην Αίγινα κάναμε τις πιο κουραστικές αλλά όμορφες διακοπές της ζωής μας.  Ξέρω ότι δεν είναι και το πιο εξωτικό νησί της Ελλάδας, αλλά για φέτος ήταν μία χαρά. Τον περισσότερο χρόνο τον περάσαμε τρέχοντας πίσω από τη μικρή η οποία είχε ξεσαλώσει κανονικότατα και ήθελε να ανακαλύψει και να αγγίξει τα ΠΑΝΤΑ. 

Τώρα, πίσω στη δουλειά και στην καθημερινότητα. Όχι άσχημα, αλλά ούτε όπως στις διακοπές..

Hello???

είναι κανείς εδώ;;; χμμμ....

Redirection

Μάλλον έχει αραχνιάσει πολύ αυτό το blog...  από εδώ και εμπρός λοιπόν θα τα λέμε μόνο από εδώ και από εδώ! :-)

Self control!!

Τελικά πολλοί Έλληνες πρέπει να έχουν σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα.  Πολύ σοβαρά όμως.  Το θεωρώ αστείο και λιγάκι τρομαχτικό να εξακολουθώ να ακούω για το πώς θα μαζέψουν μόρια για το ΑΣΕΠ.  Έχουν καταλάβει άραγε τί έχει συμβεί;  Έχουν καταλάβει ότι το δημόσιο έχει χρεοκοπήσει και  ότι λέγεται ότι θα απολυθούν χιλιάδες μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι;

Και κοίτα να δεις, ακούω αυτή τη στιγμή στο ΣΚΑΪ ότι κάποιος έστειλε μήνυμα και ρώτησε αν μπορεί να απολυθεί μόνιμος δημόσιος υπάλληλος ή αν αυτό θεωρείται αντισυνταγματικό! ΑΝΘΡΩΠΕ ΜΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΜΕ!!!!  Τρέχα στα δικαστήρια αν απολυθείς.  Θα δικαιωθείς και θα σου πουν συγνώμη αλλά το ταμείο είναι κάτι παραπάνω από μείον.

Δεν ξέρω πώς θα μπορέσουν να απεξαρτηθούν από την ιδέα ότι η μονιμοποίηση δεν είναι σκοπός και στόχος ζωής αλλά τώρα είναι η καταλληλότερη περίοδος για να το κάνουν.  Όσοι έφαγαν, έφαγαν. Φοβάμαι ότι τώρα πια τον δημόσιο υπάλληλο θα αρχίσουν να τον ξαναλένε δημοσιοϋπαλληλάκο.

Ανοικτό λογισμικό στα σχολεία και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα

ΑΜΕΣΗ ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΟΙΚΤΟΥ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟΥ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ

Το τέλος

Τέλος στην ηλεκτρονική πρόσβαση των πανεπιστημίων στα επιστημονικά περιοδικά

...

Έχω πάρα πολύ καιρό να γράψω κάτι και τώρα μου φαίνεται κάπως παράξενο.  Από πού να αρχίσω και τί να πρωτογράψω.  Και στο κάτω-κάτω έχω και τίποτα να πω;  Υπάρχουν πολλές σκέψεις μέσα μου αλλά δεν ξέρω πώς να τις εκφράσω.

Στο Wicked Librarian πάντοτε έβγαζα τον ενθουσιασμό μου, τις ανησυχίες μου, τις αισιοδοξίες μου και ότι ενδιαφέρον έβλεπα και διάβαζα στο διαδίκτυο.  Τώρα είναι λιγάκι δύσκολο αυτό.  Πώς να το πώ... δεν μπορώ να γράφω για το iPad όταν ξέρω ότι ελάχιστοι (λιγότεροι από 1-2) από αυτούς που γνωρίζω θα έχουν τη δυνατότητα να το αγοράσουν.  Σίγουρα με ενδιαφέρει και θα ήθελα πολύ να το δω και να το ψαχουλέψω από κοντά αλλά ας μη κοροϊδευόμαστε, είναι σαν να αρχίσω να παρουσιάζω βίλες στην Εκάλη.  Όποιος ενδιαφέρεται για τα gadgets θα είδε το iPad στην τηλεόραση ή κάπου στο Internet.

Εύχομαι σύντομα τα πράγματα να αρχίσουν να γίνονται καλύτερα.  Κλείνω αυτό το σύντομο (και χωρίς νόημα φοβάμαι) post με μία από τις ελάχιστες ειδήσεις που διάβασα τον τελευταίο καιρό, "Αθωώθηκε η Στέλλα Πρωτονοταρίου".